نمایش نمایش

شناسه : 15298554
راه نجات اقتصاد داخلی؛


دولت که خود را کاملا از اجرای این سیاست اقتصادی کنار کشیده است و تمام تمرکز خود را برای مذاکره با کشوری گذاشته است که نزدیک به 40 سال است که به آن بی اعتماد هستیم و در نتیجه به توافقی با آن کشور رسیده ایم که اکثر مواد آن مخالف با خطوط قرمز ترسیم شده توسط جمهوری اسلامی ایران است.

به گزارش آوای اقتصاد به نقل از ترنم دشتی، اقتصاد مقاومتی واژه ای است که در این سال های سخت تحریم بیشتر به گوشمان خورده است. اما واقعا این مقاومت در اقتصاد به چه معناست و ما در برابر آن چه وظیفه ای داریم؟ آیا این نوع از اقتصاد تنها یک مقاومت است؟ پس بیایید به بررسی مختصر این سری از موضوعات بپردازیم...

رهبر معظم انقلاب در سال 1389 با ابلاغ سیاست اقتصاد مقاومتی دو هدف را در نظر داشتند :

اولین مورد برای اجرا و ارائه سیاست اقتصاد مقاومتی، مقابله با فشار تحریم ها از جانب آمریکا و متحدان پیرو این کشور است. به هر حال از تمام زوایا که نگاهی بیندازیم تحریم ها اقتصاد ایران را دچار مشکل کرده است ، تحریم هایی که به بهانه برنامه ی هسته ای ایران اعمال شده از بی رحمانه ترین ها در طول تاریخ است که اگر هر کشور دیگری بود تا الآن از پای درامده بود.

دومین مورد ، اقتصاد مقاومتی می تواند یک دور خیز برای اهداف بزرگ ، از جمله ایران 1404 باشد. اقتصاد مقاومتی می تواند ایران را به برترین و مستقل ترین کشور جهان نیز مبدل سازد. اگر چه به این آسانی ها هم که می گوییم نیست اما رسیدن به این اهداف نیازمند یک همیاری و همکاری جهادی و عزم و اراده قوی است که البته بسیار هم سخت نیست.

در سال 1389 در دولت دهم اقتصاد مقاومتی به صورت نه چندان جدی دنبال شد و مراحل نسبتا خوبی را طی کرد اما در دولت تدبیر و امید برخلاف سیاست های از پیش تعیین شده، اقتصاد مقاومتی کم کم به دست فراموشی سپرده شد و برداشتن تحریم ها و مذاکرات در اولویت کار دولت قرار گرفت و برخی مقامات تحریم ها را تنها دلیل گرانی و اوضاع بد اقتصادی و حتی اشتغال و حتی ازدواج ( واقعا جالبه ) معرفی کردند در صورتی که حداقل نیمی از مشکلات از بی کفایتی و غفلت مسئولین دولتی و نبود ساعات مفید در اداره جات و سوء مدیریت سرچشمه می گیرد.

اما در این راه وظیفه ی ما چیست؟ به چند مورد مهم اشاره می کنیم.

1- حمایت از تولید ملی : حمایت از کالا ها و تولید ملی از بهترین راه های نجات از تحریم ها و توسعه و رونق سرزمین و کشور می باشد. ژاپن تولید پر رونق خود را مدیون مردمان سرزمینش است به نحوی که یکی از شرکت های بزرگ کره ای نام شرکت خود را از روی محصولاتش حذف کرد و به ژاپن عرضه نمود کالای عرضه شده از طرف کره جنوبی کیفیت بالاتری داشت اما به فروشی در ژاپن دست پیدا نکرد.

کشور ایران هم می تواند به وضعیت و رونق ژاپن و امثالهم برسد در صورتی که مردم ایران بدانند خرید و حمایت و اشتغال برای مردم ایران مهم تر از اشتغال مردم چین است!

2- مدیریت مصرف : در مصرف گاز و برق و ... باید صرفه جویی کرد اما در مصرف آب به ویژه! مخصوصا در زمین های کشاورزی که بیش از 90 درصد آب در این مکان ها به هدر می رود. متاسفانه صدا و سیما و رسانه ها هیچ کدام این موضوع را جدی نمی گیرند. بخش عمده ای از آب ها در لوله های فرسوده به هدر می رود و ما و رسانه ها کل تمرکز خود را گذاشته ایم بر سر حل مشکل و کاهش مصرف 10 درصدی مصارف خانگی. تا این مشکل حل نشود و یک هماهنگی بین وزارت آب و کشاورزی برای تعویض لوله ها و شیوه آبیاری در مزارع و مراتع به وجود نیاید این مشکل خشکسالی و کم آبی برطرف نخواهد شد. در مورد مصرف گاز ما ایرانی ها همیشه رکورد دار هستیم و به تنهایی و یک تنه به اندازه ی کل اروپاییان انرژی خدادادی گاز را مصرف می کنی که آمار خیره کننده ایست. با این فرهنگ و شیوه ی مصرف به نظر نمی رسد به اهداف خود در سال 1404 برسیم و تمامی این ها برخلاف شیوه ی اقتصادی مقاومتیست.

3- استفاده از تمام ظرفیت های ملی : این مورد خیلی هم بی ربط به مورد اول نیست اما به هر حال تفاوت ها و نکاتی دارد که به عرضتان می رسانیم. نگاهی به کشور چین بیاندازیم متوجه می شویم که پر جمعیت ترین کشور جهان است اما چگونه توانسته علاوه بر تامین نیاز های داخلی بازار غول های اقتصادی جهان را نیز به تصرف خود در بیاورد؟ در پاسخ به این سوال باید بگوییم که دلایل متعددی برای این رشد اقتصادی وجود دارد اما اولین و موثر ترین دلیل استفاده از تمام نیروی داخلی و کار و جوانان با وجود ارزان بودن نیروی کار است که چین و بسیاری از کشور های قدرتمند از این مورد استفاده می کنند. کشور ما از لحاظ منابع کم و کسری ندارد و بر خلاف اکثر کشور های جهان ایران به راحتی می تواند ارتباط خود را با جهان قطع کند در حالی که براحتی نیاز های داخلی خود را تامین کند اما نیاز به تلاش داریم و این هدف نیازمند کار بسیاریست و همچنین یاری رساندن سرمایه گذاران را می طلبد.

4- محافظت از ذخیره ی ارزی کشور : مراقبت و حفاظت از ذخیره ی ارزی کار بسیار سختی نیست و به همان حمایت از تولید ملی و خرید جنس ایرانی بر می گردد البته در این مورد باید مردم کشور از خود گذشتگی نشان دهند کالاهای گران قیمت خارجی و بیگانه را خریداری نکنند ، از خریدن خودروهای لوکس هم خودداری کنند. از مردمی نباشیم که کالاهای ایرانی را بی کیفیت و دارای افت کیفیتی و کالاهای چینی را برترین کیفیت بدانیم. با خرید از جنس ها و کالاها و شرکت های ایرانی باید از کشور و اقتصاد سرزمین خود مراقبت کنیم.

به نظر می رسد همین موارد برای رسیدن به یک اقتصاد خوب و عالی کافی باشد اما این وسط سوالی مطرح می شود که آیا مردم و دولت آمادگی اجرای این سیاست ها را دارند؟

جواب این سوال هم مثبت است و هم منفی ! دولت که خود را کاملا از اجرای این سیاست اقتصادی کنار کشیده است و تمام تمرکز خود را برای مذاکره با کشوری گذاشته است که نزدیک به 40 سال است که به آن بی اعتماد هستیم و در نتیجه به توافقی با آن کشور رسیده ایم که اکثر مواد آن مخالف با خطوط قرمز ترسیم شده توسط جمهوری اسلامی ایران است. اما باز هم در هر صورت برداشته شدن تحریم ها تاثیر چندانی در اقتصاد ایران ندارند و به نظر می رسد که اوضاع را هم بدتر کند و راحت طلبی ایرانیان باعث شود به همان اقتصاد تک محصولی و فروش نفت روی بیاورند. اما واقع بین که باشیم تحریم ها به اقتصاد ایران فشار وارد کرد و این اقتصاد مقاومتی در ایران می تواند جلوی این فشار را نه تنها گرفته بلکه باعث شکسته شدن این تحریم های ظالمانه و همچنین رقابت با غول های اقتصاد شود. اما مشکل ما آماده نبودن است که تنها راه آگاه سازی مردم از طریق رسانه هاست که متاسفانه در این حوزه کم کاری هایی صورت می گیرد.






جدیدترین ها جدیدترین ها